کابل پرس

پیمان استراتژیک راه بیرون رفت از کابوس

2013-10-24T17:42:59Z

تاریخ سه دهه اخیرافغانستان مملو از فراز ونشیب های تلخ وشیرین بوده است. ازشوم ترین رویداد کشور و حاکم شدن جاه طلبان و چوکی پرستان جهادی تا حکایت شیرین سقوط طالبان...

تاریخ سه دهه اخیرافغانستان مملو از فراز ونشیب های تلخ وشیرین بوده است. ازشوم ترین رویداد کشور و حاکم شدن جاه طلبان و چوکی پرستان جهادی تا حکایت شیرین سقوط طالبان...ولی متاسفانه در راستای تمام این نشست وبرخاست هایی که صرف باهدف کسب قدرت بین رجال سیاسی و تنظیم های وابسته به خارجی ها صورت میگرفت،مردم عادی و قشرعامه بودند که منحیث یک بازیچه وابزار فیزیکی مورد استعمال قرار گرفته وقربانی بازی قدرت میگردیدند.این کشمکش های جاه طلبانه جز میلیون ها آواره و بی خانمان مهاجر،هزاران هزارشهید و چندمیلیون زخمی و معلول عاید دیگری برای ملت مظلوم ما نداشته و بحران اقتصادی و اجتماعی از فرآیندهای جهاد اسلامی بود که تا همین اکنون گریبانگیر ما گردید.اما نکته مهم وبرجسته در رویدادهای دهه های اخیر نقش کلیدی کشورهای خارجی خصوصاً ایران وپاکستان برتحمیل چنین سرنوشت شومی واسف بار بر مردم ما میباشد.افغانستان که به عنوان یکی از استراتژیک ترین نقطه جهان وقلب جغرافیایی اسیا وشهراه قدرت ،همواره مورد طمع و سوء قصد قدرت های استعماری جهانی ومنطقه ای منجمله ایران وپاکستان صورت گرفته است.ولی در عصر معاصر شوروی سابق گوی سبقت را از سایر ممالک استعماری ربوده وافغانستان را درطول یک دوره تحت قیومیت خویش قرار داده بود.(البته اگر با نگاه بی طرفانه و آگاهانه قضیه حاکمیت شوروی را در کشور در آن وهله تاریخی که رقابت های دو سویه امپریالیستی و کمونیستی جهان را به سوی دو قطبی شدن گرایش میدارد ،مورد بررسی وتحلیل قرار دهیم ،وجود قشون سرخ شوروی پاینت مثبتی برای مردم ما محسوب میگردید.کارنامۀ درخشان این دوره در بعد اقتصادی و رشد اقتصادی مردمی و در کنار آن ایجاد فرصت های شغلی که تا آن روز بی سابقه بود و نیز طرحهای بازسازی در زمینه های شهر سازی ومواصلاتی افغانستان را در سطح منطقه مبدل به یک استثنی نموده بود.شوروی با گرایش کمونیستی و تقویه بنیه های مردمی با استقبال بیشتری نسبت به دید امپریالیستی امریکا درکشورهای جهان سومی مواجه بود. خصوصاً مردم اگاه ما که تاثیر امپریالیزه شدن کشورهای درحال رشد را در ایران شاهد بودند.امریکا که در آن وقت جایگاه مناسبی در ایران داشت.ایران را مبدل به یک کشور کاملاً وابسته وبدون هیچ زیربنای اقتصادی وتجاری مبدل نموده بود، درنتیجه اکثریت روشنفکر خواهان نظامی برپایه کمونیست منهای عقاید اعتقادی این مکتب بوده اند).خروج نیروهای نظامی شوروی وخصوصاً روی کار آمدن حکومت داکترصاحب نجیب طلایی ترین عصر تاریخ معاصردرکشور محسوب میگردد.کشورهای منطقه وهمچنین امریکاکه اقتدار حکومت داکتر نجیب باساپورت شوروی سابق را به مفهموم سلطه شوروی درافغانستان و پیروزی کمونیست در منطقه می پنداشتند ،پلان های گسترده با پیش زمینه تحول وایجاد دولت انقلابی وکودتا را طرح ریزی مینمودند.برای میل به اهداف شان دشمنان که تحقیق همه جانبه ای را روی فرهنگ و کلتور افغان های نموده اند بزرگترین نقطه ضعف مردم ما یعنی جهل وبی سوادی و در کنار آن اعتقادات متعصبانه مذهبی را مورد هدف قرار دادند و این بار جهاد را دست آویز سیاست قراردادند. ایران نیز که در صحنه منطقه ای به عنوان یک بازنده تلقی میگردید.هرچند نظامداران ایرانی هم اکنون منکر هم پیمانی با امریکا در طرح به قدرت رسانیدن مجاهدین میباشد امااسناد تاریخی در بعدها افشاء گردید ثابت نمودکه درآن زمان ائتلاف فشرده و رابطه ی گسترده ای بین امریکا،پاکستان وایران به منظور کودتا ضد کمونیستی ایجاد شده بود.ایجاد پایگاههای آموزش نظامی، ایجاد تنظیم های مختلف جهادی وساپورت مالی وتجهیزاتی گروهها و نیز تربیت ملاها و مولوی ها خودفروخته و خائن موج وسیع حملات خویش را آغاز نمودند.و کلدارها و تومان هایی که به جیب رهبران جهادی می رفت باعث گردید تا ملت جاهل وغافل ما که در مستی جهاد مقدس و بهشت و وصال حوریه ها تا مرز جنون پیش رفته بودند کشور ما را به ویرانه تبدیل نمایند.و اقتدار نظامی وسیاسی کشور را با خاک یکسان نمودند.و دولت خلق افغانستان سقوط و مجاهدینی که هریک دست شان آغشته به خون هزاران بیگناه بود حکومت را به دست بگیرند.اما متاسفانه همین وابستگان به قدرت های خارجی بر سر تقسیم قدرت به تفاهم نرسیده و درنتیجه افغانستان وارد شوم ترین و سیاه ترین دوره تاریخی خود گردید.دراین میان نیروهای جوان و تازه شکل یافته طالب که از پاکستان و با ساپورت مالی امریکایی ها وارد میدان کارزار قدرت طلبی شده بودند.

مجاهدین را از صحنه طرد نموده وسنگ بنای امارت اسلامی را پایه گذاری نمودند.طالبان ابتداً سیاست های موازی با خط فکری و اهداف امریکایی را خط مشی خویش قرار داده بود.ولی بعدها با روی کار آمدن مهره های جدید در دایره قدرت نظام طالبان و نیز پیوستن القاعده به عنوان بزرگترین گروه تروریستی اسلامی در سطح جهان طالب تغییر جبهه و منش داده و پایگاه فکری و سمت دهنده خویش را از امریکا به عربستان تغییر دادند.طالبان تصمیم بر آن گرفته اند که افغانستان به عنوان دومین مرکز قدرت وهابیت در سطح جهان شناخته شود.این یعنی جبهه کاملاً مقابل با سیاست های امریکاو اعلام دشمنی طالبان با امریکا در آن زمان، طالب ها با کشتن سفرا و خبرنگاران ایرانی در مزار برای ایرانیان نیز زنگ خطر را نواخته بودند. پس این بار اتحاد امریکا و ایران برضد طالبان بار دیگر شکل گرفت.و نهایتاًحادثه 11 سپتمبر بود که فرصت طلایی سرکوبی طالبان وکسب جواز لشکرکشی به افغانستان را از سوی سازمان امنیت بین المللی کسب نمود.حملات وسیع نیروهای ایساف وناتو که منجر به تولد جمهوری جدید در افغانستان گردید.ولی متاسفانه به علت قحط الرجالی در کشور، ونیز نفوذ بیش از حد کشورهای همسایه دربین تنظیم ها بار دیگرسرنوشت کشور به دست مسببین اصلی فلاکت کشور یعنی مجاهدین افتاد.شخصیت هایی که تشنه قدرت و ثروت بودند و راه کامیابی فردی خویش تفکرات ملی را آویزه دست قرار داده و خون میلیون های شهید را به گردن گرفتند بار دیگر جامعه وکالت ووزارت را به تن نمودند.جهادیون که در دوره اول زمامداری خویش و نیز با تکرار تلخ تاریخ و قدرت مجدد خویش در جمهوری امریکایی جدید ثابت نمودند که به هیچ وجع کفایت و صلاحیت حکومتداری و حفظ آن را نداشته وتنها دست آورد آنان در دوره اول حکومت شان چورو چپاول سرمایه های ملی به خارج از کشور و غارت دیپوهای دولتی و در دوره دوم کسب ریکارد بزرگترین کشور دارای فساد مالی واداری بود .سال 2014 نه از بابت قدرت گیری مجدد طالبان بلکه صرف به دلیل واهمه از سلطه مجدد جهادیون و عواقب بعد انتخابات ورقابت های تنظیم ها در تقسیم قدرت و احتمال دور جدید جنگهای تنظیمی در کشور است که مبدل به یک کابوس وحشت برانگیز در کشور گردیده است.متاسفانه لیست نامزدان ریاست جمهوری با اکثریت جهادی برمیزان این ترس ها افزود است و احتمال جنگهای گروهی را افزایش داده است.در این حال تنها راهکرد برون رفت از این چالش بحران آور تنها امضای پیمان استراتژیک نظامی و تعهد امریکایی ها مبنی برحمایت نظامی و فیزیکی از دولت آینده افغانستان میباشد. این پیمان تا حد قابل توجهی از تب داغ توهمات 2014 کاسته و کشوراز از منجلاب سقوط پیش ازطوفان رهانیده و شاید بار دیگر توجه تجارخارجی وسرمایه داران داخلی را به سوی سرمایه گذاری مطمئن درکشور جلب نموده و بحران اقتصادی و تورم رو به رشد در کشور مهار گردد.همه چشم ها به سوی لوی جرگه آتی در کشور دوخته شده است .فیصله لوی جرگه ی که قرار است تنها اجندایش امضای پیمان استراتژیک باشد شاید بزرگترین انتخاب مردم ما در طول تاریخ 5000 ساله کشورمان باشد. فیصله ای که از یک سو میتواند کشور را به طرف آینده ای با ثبات و روبه ترفی سوق داده و از طرف دیگر میتواند سایه شوم جنگهای خانمان سوز داخلی را در کشور پوشانیده و افغانستان را بار دیگر مبدل به دریای خون نماید.

ریاست جمهوری یا ریاست جهادی؟

2013-10-13T09:14:41Z

لیست کاندیدان ریاست جمهوری سال 1393 تکمیل گردید،و چهره های نام آشنا و بیگانه ای شامل پروسه رقابت های انتخاباتی گردیدند،ولی نکته ای که در این لیست قابل توجه و تأثر میباشد،حضور اکثریت رهبران جهادی در لیست نامزدان میباشد.اشخاصی که چهره سفاک و شنیع آنها در تاریخ افغانستان نقش بسته و تا هنوز خاطرات جنایات خونین آنها در اذهان عامه مردم افغانستان زنده میباشد.جای تعجب است که با توجه به قانون اساسی کشور مبنی بر عدم صلاحیت اشخاصی که به نوعی در جنایات جنگی دخیل میباشد ،چطور این افراد با سهولت کامل جواز رقابت های انتخاباتی را کسب نموده اند؟ وآیا مشروعیت قانونی کمیسیون انتخابات و پروسه ثبت نام زیر سوال نخواهد رفت؟

باتوجه به رخدادهای انتخاباتی و پروسه ثبت نام کاندیداتورها به وضوع قابل درک میبادش که با وجود ادعای ارگانهای ناظر بر انتخابات مبنی بر استقلال کامل ،تا امروز قدرت سیاسی کشور توسط زورمندان وقوماندانان جهادی هدایت و کنترول گردیده و حتی خط مشی بسیاری از سیاسیون و مقامات کشوری را همین قوماندانان جهادی تعیین مینمایند.و تمامی وزرا و وکلا تنها زبان گویای و نیز جبهه اجرایی همین جنایت کاران جنگی میباشد. هرچند عده ای هستند که هنوز جهاد را یک برکت مقدس و تحولی مبارک در کشور می پندارند وسعی برآن دارند تا اشتباه بزرگ تاریخی خویش را کودتای سیاهی که منجر به سقوط دولت شهید فقید داکتر صاحب نجیب گردید را با شعارهای اسلامی و ملی این حرکت شوم را جنبه قانونی بخشیده و در کنار آن هویت افغانی به قیام خانمان سوز خویش بدهند.اما ضمیرهای روشن وآگاه افغانی به درستی درک نموده اند که دقیقا از زمان آغاز حرکت آنارشیزمی وارداتی از کشورهای بیگانه که زیر نقاب جهاد اسلامی صورت گرفت. کشور ما وارد سیاه ترین دوره تاریخی خویش گردید و سایه شوم این تحولات به اصطلاح مقدس مبدل به بزرگترین کابوس فراگیر در سطح کشور گردید وثمره جهاد اسلامی ما بی خانمانی میلیون ها افغان،جنگ های داخلی و کشتارهای وسیع مردمی بود.که در راس تمام این کشتارهای میلیونی در طول سه دهه اخیر تنها وتنها رهبران جهادی بودند که با دالرها،کلدارها و تومان ها ساپورت میشدند تا آتش جنگ را در افغانستان همچنان افروخته نگه دارند.

ورود نیروهای خارجی به کشور تمامی معادلات سیاسی کشورهای همسایه را خراب نموده ورویای سلطه و استثمار کشور ما را به کابوس تبدیل نمود. روی کار امدن حکومت دموکراسی نوین نوید بخش ارامشی دوامدار بعد از طوفانی خونین بود.کشورهای همسایه که بیم اقتدار دوباره افغانستان را داشته اند که نیز بزرگترین ابرقدرت معاصر را در کنار افغان ها میدیدند بار دیگر جهاد را آله ی سیاسی قرار داده و مجدداً گروهک طالبان را ساپورت نموده وآنان را احیا نمودند. و در کنار آن متوسل به مهره های جهادی شدند که در دوره جهاد بر ضد نیروهای شوروی وبعداً جنگ های تنظیمی پیسه های میلیونی صرف آنان شده بود.همین عناصر خائن به عنوان رهبران جهاد مقدس کشور به پیکره سیاسی کشور ما تحمیل شدند که هریک از این اشخاص سفاک مبدل به معاونین و وکلا وروسایی شده اند که در کنار قدرت نظامی گذشته این با کسب قدرت سیاسی مشروعیت کامل پیدا نموده اند و زیر سایه پست ومقام جدید سعی نموده اند که کارنامه سیاه گذشته خود را پاک نموده وبا سر دادن شعارهای صلح جویانه با شعور مردم ما بازی نمایند.
و این غیرقابل انکار است که همین رهبران جهادی حتی زمانی که اوج قدرت سیاسی خود بوده اند نیز به جز خیانت و نیز چور وچپاول سرمایه های ملی دستاورد مفید دیگری نداشته اند.و تنها برکت آنان که تا حدودی جنبه ملی داشته اشتراک آنان در بعضی از کنفرانس ها و سخنرانی های آتشین ملی گرایانه و وحدت آمیز بوده اند که تنها جنبه شعاری داشته و هیچگاهی خود همین اشخاص نیز ذهنیت فاشیستی خویش را شستشو نداده و همچنان بر تفرقه افکنی و قوم گرایی البته به طور سری ومخفیانه دامن زده اند.
وبار دیگر همین حلقات خائن جهادی هستند که با نامزی انتخابات قصد دارند تا بر اریکه قدرت نشسته و کشور ما از از مسیر ترقی وپیشرفت عصری باز داشته و با تلقین تفکرات مقدس نمای اسلامی آنان را در خواب غفلت نگه داشته و کشور ما را صحنه کشمکش و مبارزات استعماری کشورهای همسایه قرار داده و از آب گل آلود طنش های سیاسی ماهی شهرت و ثروت را شکار نمایند وسرمایه های ملی را به سرمایه های فردی مبدل نمایند.بزرگترین خیانت که هر فرد افغان میتواند مرتکب شود مسلما رای دادن به این رهبران جهادی میباشد که شاید نود فیصد طول عمرشان مبلغین تفکرات فاشیستی قومی و مذهبی بوده اند و از زمره افرادی محسوب میگردند که ویروس کشنده نژاد پرستی را به پیکره واحد و منسجم کشور تزریق نموده اند و یک بار با سقوط دولت نجیب صاحب وحدانیت ملی و اقتدار کشوری را فلج نموده اند .این بار نیز هدفی جزء وطن فروشی وغلامی بیگانگان نخواهند داشت.
پس بیایید عاقلانه بزرگترین تصمیم سیاسی و تاریخی خود را گرفته و بدون در نظر داشت ملاک های قومی و مذهبی ،شخصی را مورد حمایت قرار دهیم که مصداق خدمت و وحدت پرستی باشد .هرچند تعداد این افراد شاید کمتر انگشتان دستان هرشخص باشد؟

2014 کابوس یا رویا؟

2013-10-04T18:16:25Z

چه سرنوشتی بعد از سال 2014 در انتظار ما خواهد بود؟

به جرات میتوان گفت افغانستان بعد از سال 2014 مبدل به بزرگترین معمای جهانی قرن اخیر گردیده که ذهن میلیاردها انسان در گوشه وکنار جهان را به مصروف نموده و هزاران صفحه در رسانه های مختاف جهانی را به خود اختصاص داده است.تب 2014 آنچنان فراگیر و دارای عمومیت بوده است که حتی در سرک ها و سرچوک های کارگری داغ ترین بحث در بین جمع را تحلیل و تجزیه آینده افغانستان تشکیل میدهد.هرشخص بنا به ضمیرباطنی و نیزتجارب محیطی خویش و برداشتی که نسبت به اجتماع و اوضاع فعلی دارد ،نگرش خاص خود را در مورد افغانستان و2014 ارائه نموده ومورد بحث های گروهی به اشتراک میگذارند.تفاسیرمختلفی که گاهاً بسیار خوش بینانه پنداشته شده وبعضاً نیز مصیبت وار وفاجعه گونه آینده کشور ما پیش بینی مینمایند.تحلیل هایی که به هیچ وجع نمیتوان فیصدی مشخصی بر صحت مندی هریک از آنان مشخص نمود ویا به طور دقیق و بدون هیچ گونه شک و تردید حق را به یکی از این جوانب داد، معمای افغانستان دارای گسترده گی و پیچده گی خاصی بوده و حتی بزرگترین ونامی ترین سیاستمداران وکارشناسان امور سیاسی نیز در حل آن مردد می باشند.همین مسئله سبب گردیده که 2014 تبدیل به کابوس قشر عظیمی از اجتماع شده که با کنار هم چیدن پازل اوضاع کنونی کشور و نصب تکه های بیکاری،مهاجرت روزافزون،فقر، اوضاع نامساعد امنیتی، جناح بندی های سیاسی که در راس احزاب نظامی گذشته قرار گرفته اند،تورم،خشک سالی و سایر موارد در کنار هم و تکمیل تصویر ذهنی افغانستانی آینده . مسلماً تصویری وحشتناک از آینده افغانستان را ترسیم خواهند نمود.البته این نکته قابل ذکر است که اکثریت این تحلیل های منفی و توهم های وحشتناک از جفرافیایی محیطی هرشخص منشاگرفته طوریکه اگردر مورد آینده کشور از شخصی که در بامیان زندگی میکند پرسیده شود جواب خوش بینانه تری نسبت به شخصی که باشنده قندهار ویا غزنی باشد میدهد.در این میان اندک سیاستمداری می باشد که با تفکرعمیق ودرمقیاس ملی و با در نظر داشت جوانب مختلف اجتماعی وسیاسی کشورتحلیلی و گزارش به جایی از سرنوشت مردم ما به نشر رسانده باشد.
قبل از ارائه هرگونه دیدگاهی در مورد آینده باید به سه نکته اساسی توجه جدی داشت :
1- بعد از سال 2014 و خروج نیروهای خارجی از کشور بزرگترین تهدید ما چه اشخاص وگروه هایی خواهد بود؟
2- امریکا درآینده افغانستان چه نقشی و در چه حدی بازی خواهد کرد؟
3- حکومت و نظام اداری وسیاسی کشور با چه دگرگونی هایی روبرو خواهد بود؟
برای جواب دادن به سوال اول با صراحت میتوان اعلام نمود که طالبان در آینده کشور به هیچ وجعی نمی تواند خطر جدی جهت فروپاشی نظام و دولت نو چای دموکراسی در کشور قلمداد گردد.هرچند قابل ذکر است شاید طالبان سالیان متمادی این توان را داشته باشد که به عنوان یک گروهک تروریستی خرابکار دامنه عملیات ها خویش را در سطح محدودی از جغرافیای گسترده کشور همچنان ادامه داده و نقاط قبیله نشین و سرحدی کشورخصوصا در مناطق جنوب و جنوب شرقی کشور را با چالش هایی روبرو نماید. ولی با در نظر داشت آمارهایی که از نهادهای امنیتی به گوش میرسد و حتی طالبان نیز قادر به رد و انکار آن نیستند.گروهک طالبان دیگر از توانایی های بالقوه سالهای گذشته برخوردار نبوده وعلاوه چالش های بیرونی و سرکوبی های همه روزه دچار مشکلات کمیتی همچون کمبودتسلیحات وپرسونل وتضعیف روحی نیز گردیده ،به طوریکه علناً طالبان در معرض انشعاب های مختلف قرارگرفته و در بعضی مواقع دامنه این اختلافات و تفاوت ایده لوژی ها به جنگ های خونین کشیده شده و برتلفات طالبان می افزاید.همچنین سازمان های ساپورت کننده این گروه ها نیز اکثراً یا بایکوت شده و یا سرکوب و از هم پاشیده شده وشیرازه اقتصادی طالبان والقاعده با سقوطی باور نکردنی مواجه گردیده که همین امر سبب گردیده که طالبان افغانی دست به چور وچپاول مردمی وغارت قریه جات زده و با اعمال خشونت وسرقت های ناجوانمردانه تا حدودی خود را از منابع محدود اقتصادی بهره مند سازنند. که خوش بختانه خیزش های مردمی در اکثر نواحی کشور این راه را نیز بر روی آنان مسدود کرده و شدیداً عده ای از این گروهک های تروریستی را درتنگنا قرار داده و نهایتاً مجبور به پیوستن به پروسه صلح نموده است.
طالبان درصورتیکه که از نهادی جدید ساپورت نگردند بدون شک خطر جدی در برابر آینده سیاسی ما نخواهند بود،و افغانستان هیچگاهی مبدل به امارت اسلامی و خانه امن القاعده نخواهد شد.

پس معظل اصلی کشور در آینده چه خواهد بود؟
اما برای جواب به این سوال باید شرایط فعلی کشور را با زمان سقوط دولت شهید فقید داکتر صاحب نجیب مقایسه نمود.بعد از فروپاشی حکومت چمهوری خلق افغانستان و روی کار آمدن جهادیون بزرگترین معظل کشور پدیدار گردید، یعنی همان جنگ قدرت .
رهبران احزاب سیاسی که زمانی رهبران جهادی خود را می نامیدند هنوز بزرگترین تهدید کشور محسوب میگردد.شخصیت هایی که هرگز خواهان این نیستند که قدرت کسب نموده را به راحتی در اختیار شخص یا حزب دیگر قراردهند و خود در گوشه ای کنار نشسته و نظاره گر اداره کشور توسط اشخاصی گردند که خط مشی وی را دنبال نمی نماید.البته این رقابت های نیز در کتگوری های مختلفی قرار دارد. در گروه اول تضاد های دوجانبه پشتونیزم وفارسی زبانان قرار دارد.به طور حتم هیچ رهبر پشتونی حاضر نیست قدرت سیاسی که در قرن های اخیر دراختیار پشتون های قرارگرفته را در اختیار فارسی زبانان قرار دهند.و از سوی فارسی زبانان به طور کل دیگر خواهان کشور پشتونیزم نیستند.و در کتگوری مذهب نیزو نگرش هرحزب به مباحث مذهبی و حقوق اقلیت ها می توان برمیزان قدرت سیاسی آینده اش تاثیرگذار باشد. اما مهمترین کتگوری نقش و میزان سهم گیری احزاب در آینده کشور است که کشور ما را مورد تهدید قرار میدهد. طوریکه تجربه به ما ثابت کرده است احزاب در تقسیم قدرت همواره با مشکل روبرو بوده و شهادت میلیون ها افغان و آواره شدن وبی خانمانی افغان های نیز از عدم تفاهم در تقسیم قدرت نشات گرفته است.احزابی فعال وقدرت مندی که در رهبریت آنان قوماندانان جهادی سابق قرار گرفته اند وهنوز قدرت و تسلیحات بی شماری را در اختیار دارند.درنتیجه باید سردمداران حکومتی فعلی بیش از طالبان فکرها و توجه خویش را متوجه احزاب ورهبران جهادی قراردهند تا شکست کلی طالبان .
ادامه دارد...

پشت پرده دخالت های مطبوعاتی

2013-08-15T06:30:00Z

مسلما آزادی بیان ورسانه ها یکی از رکن های اصلی در جوامع دموکراسی طلب می باشد.تمام رسانه های خبری وتحلیلی کشور دارای این حق هستند که نظریات ،ایده ها واستراتژی های خویش را آزادانه و بدون هیچ واهمه ای در اختیار مردم قرار داده و آنها را نیز در افکار خویش سهیم سازنند و همچنین حق مسلم اهل رسانه است تا با خیالی آسوده وبدون تهدید یا سانسور به نقد شخصیت های سیاسی پرداخته و در صورت لزوم با افشاگری مانع از ارتکاب خیانت ملی از طرف اشخاص حقیقی ویا حقوقی گردند. اما در میان عده ای نیز هستند که از مبنای آزادی مطبوعات سوء استفاده نموده وقلم خویش را در خدمت به بیگانگان و خیانت به هموطنان به کار میگیرند

اما سوال اینجا است که هدف مدیران رسانه ها از نشر اخبار و نقد تحولات جامع چیست؟ و بازتاب مطالب نشر شده در سایت ها و روزنامه ها نهایتاً به سود کدام جناح خواهد بود؟
درمیان کشورهایی که بیشترین نفوذ را درجامعه مطبوعاتی کشور دارندایران وپاکستان سهم به سزایی را دارا می باشند،نشریاتی که یا به طور کامل از سوی این کشورها ساپورت میشوند و به طور صدفیصد در اختیار بیگانگان قرار دارد ویا سایت ها و روزنامه هایی که در برگیرنده مطالبی موازی با اهداف کشورهای همسایه میباشد.کشور پاکستان بیشترین فعالیت خود را در حوزه جنوب و جنوب شرق افغانستان داشته و با نشر پروگرام های رادیویی،روزنامه های محلی به زبان پشتو و سایت های پشتوزبان سعی در جذب پشتون های افغانی داشته وکمتر در میان سایر اقوام نفوذ و قدرت کسب نموده است.ولی ایران که متاسفانه شاید بیش از هفتاد فیصد مداخلات مطبوعاتی تنها مختص به این کشور میباشد.البته ایران در میان شخصیت های مطبوعاتی تاجیک جایگاهی را به خود اختصاص داده است که هرگز قابل فروکش نمی باشد و متاسفانه صاحب قدرت هیولایی در میان این قوم گردیده است.به جرات میتوان گفت هشتاد فیصد پول های دفتر رایزنی ایران مقیم کابل تنها صرف همین روزنامه ها وسایت هایی میشود که توسط همین افراد گرداننده میشود.
اما ایران وهزاره ها .....
هزاره ها ی افغانستان که وحدانیت مذهبی با ایرانیان داشته و از این ناحیه تا حدودی وابستگی ملموسی نسبت به رژیم ایران داشته نیزمورد استعمال رژیم ایران قرار گرفته اند.ولی خوشبختانه با هوشیار شدن و بیداری نسل روشنفکر و جوان جامعه همه روزه هزاره ها افغان که خود را قربانیان استعمار مذهبی ایرانیان میدانند با تمام قدرت و دست داشته های خویش طی سالیان اخیر دست به افشاگری زده و با نشرجنایات غیر قابل انکار ایرانیان در داخل وخارج از خاک افغانستان تاحدود زیادی از نفوذ رژیم فاشیست ایران در میان هزاره ها کاسته اند.ولی متاسفانه هنوز قشر خاصی از مردم ما که غلامی و خود فروختگی آنان برهمگان روشن شده است هنوز با سرمایه های هنگفتی ایرانی و قلم های افغانی سعی دارند تا سرنوشت مردم آزاد ما را تحت تاثیر تفکرات والگوهای سیاسی ایرانی قرار دهند.این افراد خود فروخته را میتوان در چند کتگوری قرار داد:

درکتگوری اول خاینین به مطبوعات آزاد اعضا ورهبران ارشد حزب حرکت قرار دارند که از بدو تاسیس ،تنظیمی ایرانی محسوب میگردید که در راستای اهداف استثماری ایران در کشور ما فعالیت مینماید و یکی از پرنفوذترین و قدرت مندترین آله و ابزار ایرانیان درافغانستان محسوب میشود که ثروت هنگفت ایرانیان نیز در اختیار آنان قرار دارد.این شخصیت ها جدا از فعالیت مطبوعاتی تلویزیونی،مکتوبی،اینترنتی ،پایگاه مهم مذهبی (مدرسه خاتم النبیین ) را نیز در اختیار دارد که فعالیت چشمگیری در راستای ایرانیزه نمودن دولت و نشر تفکرات ضد امریکایی درکشور را دارند.
دسته دوم خود فروختگان وغلامان ایران ساداتی میباشند که خود را جدا از هزاره و حتی افغانستان می بینند که سعی وکوشش می نمایند که ریشه های مشترک ایرانی را در خود جستجو نمایندو اصالتاً خود را ایرانیان مهاجر میخوانند.این گروه نیز که اکثراً در فضای مجازی فعالیت گسترده دارند و تقریباً بدون ساپورت مستقیم تن به وطن فروشی داده اند و با نشرمطالبی در راستای اهداف استعماری طلبانه ایرانیان در کشور ما و یا نشر مطالب ضد امریکایی تلاش میورزند تا وفاداری و متعهد بودن خود را به آرمانهای ایرانی اثبات نمایند.
دسته دیگر که کمر غلامی ایرانیان را در فضای مطبوعاتی کشور بسته اند شیاطین عمامه پوشی میباشند که خود را وابسته مذهبی ایرانیان میدانند. این دسته نیز قدرت ومنزلت قابل توجهی را در میان مردم بومی و طبقه عام م شیعی هزاره به خود اختصاص داده اند و در کنار آن نیز این طبقه از غلامان ایرانی ازسلاح دیگری به نام منبر استفاده مینمایند که تاثیرزیادی روی تفکرات مردم عام و مذهب گرای ما نهاده وبراحتی از این طریق نگرش قشر عظیمی از هزاره های کم سواد و متعصب مذهبی را به سمت ایدئولوژی های ایرانی گرایش میدهند. البته این گروه نیز از پول وسرمایه های زیادی به منظور تبلیغات رسانه ای بهره مند میشوند ورسانه های زیادی را تحت کنترول خود قرار داده اند.
اما دسته آخر که ناخواسته بازیچه دست سیاستمداران ایرانی قرارگرفته اند آنعده ای هستند که ما از آنان به عنوان نسل دوم وسومی های مهاجریاد می نماییم .اشخاصی که به دلیل دور افتادن ازکشورخویش، با فرهنگ وزندگی اجتماعی و سیاسی افغان های داخل کشور هیچ آشنایی نداشته اند و به لطف فضای بسته مطبوعاتی ایران و تبلیغات دراز مدت ضد خارجی و تلقین این تفکر غلط که افغانستان کشوری اشغال شده میباشد .عده ای کثیری از جوانان ما را با شستشوی مغزی و انحراف تفکراتی به سوی خود جذب نموده اند.این دسته شاید مظلوم ترین قشری باشند که در خدمت سیاست های شیطانی ایرانیان قرار گرفته اند زیرا به طور غیر عمد به وطن ومردم خویش خیانت مینمانند. فعالیت های این گروه نیز بیشتر در قالب وبلاگ صورت گرفته وعمدتاً از داخل ایران به نشر میرسد. وحاوی مطالبی حول وحوش امریکا و اشغال گری آن کشورها ویا نقد وبررسی یک طرف وقایع سیاسی و اجتماعی افغانستان آپ میگردند.
جدا از تلویزیون هایی که با هدف نشرسیاست ایران مداری پخش شده و متاسفانه در بین مردم ما نفوذ نسبی کسب نموده سایرنشریات این افراد به دلایل همچون روشنفکری قشرجوان، وابستگی های حزبی، عدم علاقه به مطالعه نشریات در بین مردم عام وکم سواد ،عدم دسترسی به اینترنت و سایر موارد خطر جدی محسوب نمی گردد. ولی با این حال در کنار آزادی بیان ومطبوعات باید از سوی وزارت فرهنگ با اشتراک اعضای ریاست امنیت ملی نهادی تشکیل میگردید که در چوکات قانون اساسی بر عملکردهای رسانه ای کنترول ونظارت صورت داده و آن دسته از مطبوعات مضر آزادی واستقلال افغانستان ومنافی سیاست های سیاسی و خارجی افغان های میباشد را مورد بازخواست قرار دهند .و در مقابله سوء استفاده های ابزاری کشورهای همسایه از مطبوعات داخلی سد مستحکمی ایجاد نمایند....

طالبان چه میخواهند؟

2012-12-24T23:54:09Z

طی دوسال گذشته قدرت نظامی گروهک طالبان به طور چشمگیری تضعیف یافته و انشعاب های طالب در نواحی مختلف کشور،آماج حملات مستقیم نیروهای ائتلاف،نیروهای امنیتی افغانی و موج وسیع خیزش های مردمی قرار گرفته وشکست های بزرگی را متحمل شده اند. طوری که بیش از شش هزار طالب تنها در دوسال اخیر کشته شده وتعداد زیادی نیز در محابس و شفاخانه های نیروهای امنیتی تحت مراقبت هستند.جدا از این مسایل تعدادکثیری ازمخالفان مسلح نیز دست از مبارزه برداشته وبه پروسه صلح پیوستند.

گروه طالبان اصالتاً و ذاتاً یک جنبش غیر افغانی محسوب می گردد که از مرزهای پاکستان و درراس آ.اس.آ فرمان گرفته وخط مشی مستقل افغانی ندارند.گروهک طالبان ابتداً به منظور مبارزه با نیروهای شوروی سابق واردکارزارمبارزه مسلحانه درافغانستان شد.با شهادت داکترصاحب فقید نجیب الله احمدزی گروهک طالبان اساس وبنیاد امارت اسلامی افغانی را پایه گذاری نمود.تقریباً از همین زمان بود و عملکرداسلامی این گروه تغییر مسیر داده وهدف مقدس پایه گذاران این گروه که هماناجهاد با نیروهای متجاوز بود به یک هدف سیاسی جهت کسب ودوام قدرت سیاسی در کشور مبدل گشت.
کشور مادر زمان سلطه طالبی ها تنها به عنوان مامن وپناهگاه بزرگترین شبکه های تروریستی جهانی شناخته شده بود و قاچاق مواد مخدربه صورت یک تجارت ازاد وپرمنفعت به طور روز افزونی گسترش می یافت.بسیاری از حقوق مردم ما پایمال شده وزنان هیچ گونه امتیاز شهروندی را دارا نبودند.
باسقوط طالبان وروی کار آمدن حکومت جمهوری نوین،دوره جدید حیات سیاسی در کشور آغازگردید.ولی طالبان که بازنده اصلی این تحولات بودند وهمچنین سران پاکستانی که یکی از بزرگترین پناهگاه و منابع عایداتی خویش را از دست داده بود.برای باردوم متوسل به شعائر وبنیادگرایان اسلامی شده،با شعار جهاد اسلامی علیه کفارعده ای از مردم ساده لوح،متعصب وجاهل را از گوشه وکنارکشور گردآورده ودوره جدید مبارزات خویش را برای کسب قدرت آغاز نمودند. درسالهای اولیه مبارزات طالبان به علت دردست داشتن تسلیحات وتجهیزات وکمک های نظامی پاکستانی ها ونیزمیلیونها دالراندوخته مالی خویش توانستند ضربات زیادی به دولت نوپا ما وارد اوردند ولی با فعالیت های گسترده استخباراتی ونظامی نیروهای ائتلاف وافغانی طی ده سال گذشته طالبان پایگاههای مهم واستراتژیک خود رادر نواحی مختلف کشور از دست داده وبه اجبار به کوهها وجنگلات اطراف قریه جات پناه برده وعده ی دیگر از رهبران نیز به خاک پاکستان پناه بردند.طالبان که دیگر از حمایت مردمی نیز برخوردار نبودندبا افزایش حملات نظامی خویش وحتی هدف قراردادن نیروهای ملکی در حملات خویش سعی براعلام موجودیت نمودند وسعی برآن دارند تا با ارتکاب چنین اعمال دهشت افکنانه ای به نیروهای خارجی چنین القاء نمایند که گروه طالبان همچنان دارای قدرت نظامی گسترده میباشند.البته قابل ذکر است که اکثراین عملیات های مخربانه نیز توسط طالبان خارجی انجام میشود.وهمین طالب های خارجی اند که در قریه جات با ایجاد سپر انسانی از باشنده گان قریه جات مختلف باعث افزایش قربانیان جنگ و شهادت عده ای از مردم بیگناه کشور میشوند

با تحلیل مسایل داخلی واوضاع فعلی طالبان داخلی کاملاً روشن وواضح میگردد که طالبان افغانی از جنگ وسلاح به دوشی خسته شده اند وتمایل زیادی به صلح دارند.وحتی تعداد زیادی از انهادر دوره های مختلف وبه صورت انفرادی وجمعی به پروسه صلح پیوسته اند.دربرعکس درجناح مخالف آنان قرار دارند که خاک افغانستان مقر وپایگاه اصلی آنان محسوب میگردد.وبه هیچ وجع حاضر به صلح نبوده و رویای ایجاد امارت اسلامی هرچند در سطح کوچک ومحدود به چند ولایت در افغانستان را در ذهن می پرورانند.از این رو با تحت فشار قرار دادن طالبان افغان سعی بر آن دارند تاآنان را نیز ترغیب به تداوم جنگ نمایند. همچنان طالبان خارجی باایجاد گروهی کشفی در خاکهای افغانستان آنعده افغانهایی که قصد پیوستن به پروسه صلح را دارند شناسایی و به قتل می رسانند. همچنان کارمندان و زمینه سازان صلح در کشور نیز از دیگر اهداف طالبان خارجی محسوب میگردد.
کنفرانسی که در پاریس به عنوان کنفرانس صلح دایر گردیده ونماینده گان گروههای مختلف سیاسی ومخالفین دولت در آن اشتراک دارند.متاسفانه طالبانی را مخاطب مذاکرات قرار داده اند که نماینده گی از طالبان خارجی و پاکستانی مینمایند تا طالبان افغانی دخیل در جنگ وهمین امر سبب به بن بست رسیدن این جلسات شده است.حال آنکه نماینده گان حزب اسلامی حکمتیار که مواضع نرم تری نسبت به طالبان دارند.با وضع شروطی حاضربه قبول صلح می باشند.ولی طالبان پاکستانی که تنها هدفشان ایجاد یک پایگاه امن در کشور است به هیچ وجع هرگز حاضر به کنار آمدن بانماینده گان دولت فعلی نخواهند بود.زیرا آنها مسلما درک مینمایند که با حضور نظامی امریکا در کشور.هرگز به آرمان ایجاد امارت اسلامی نخواهند رسید.
به طور یقین اگر دولت ما مسولیت مصونیت جانی طالبان افغانی را به عهده بگیرند ونیزمذکرات در داخل خاک افغانستان صورت بگیرد.پروسه صلح با سرعت بیشتری به پیش خواهد رفت .

حادثه دانشگاه کابل زنگ خطر برای شیعیان افغانستان

2012-11-27T20:09:48Z

شیعیان افغانستان در طول تاریخ و در دوره های مختلف حکومت های گذشته همواره با محدودیت هایی مواجه بودند.در وهله ای از تاریخ به عنوان کافر وخارجی به عنوان برده مورد استعمال جنسی وفیزیکی قرار میگرفتند و به فروش می رسیدند .زمانی از اشتراک آنها در فعالیت های سیاسی ممانعت به عمل می آمد و در دوره ای از تاریخ از شهرها بزرگ رانده وبه کوهها و اطراف شهرها رانده میشدند.
یکی از دوره های تاریخی آزادی هزاره ها و در کل آزادی ملی تنها در دوره شهید فقید داکتر صاحب نجیب فراهم گردیده بود.که البته تا حدود زیادی میتوان دفع قیودات مذهبی و قومی را مدیون نخست وزیر آگاه آن دوران سلطانعلی کشتمند دانست.
با آغاز دوره جمهوریت نوین در افغانستان وروی کار آمدن حکومت کرزی ،ازادی های ظاهری زیادی( البته به لطف نیروهای ائتلاف ونه کرزی فاشیست ) به این قوم مظلوم در قانون اساسی اعطا گردید و آنان حق برگزاری آزادانه مراسم های مذهبی خویش را کسب نمودند.همچنین در موازات با سایر اقوام حق پیدا نمودند تا درفعالیت های سیاسی اشتراک ورزند ونیزبه طور آزادانه حق نشر عقاید و ایجاد رسانه را به خود اختصاص دادند.
ولی این آزادی ها تا چه حد عملی گردید؟

نیروهای خارجی با هدف حذف طالبان به عنوان یک گروه تروریستی وارد افغانستان شدند.وبا نابودی نسبی طالبان توانستند سنگ بنای امارت اسلامی را فروپاشیده ونظام جمهوری را در افغانستان پایه گذاری نمایند.
ولی متاسفانه نیروهای ائتلاف اطلاعات درستی از جغرافیای انسانی مردم افغانستان نداشتند وسعی وتلاش نمودند از همان ابتدا حکومتی افغانی با حمایه نیروهای خارجی در افغانستان بنا نمایند. از این رو شخص کرزی را به عنوان رئیس حکومت موقت تعیین نمودند. وآغاز سریال دوام سلطنت کرزی آغازگردید.
مسلماً درابتدای حکومت کرزی به دلیل وابستگی کامل غرب ،اجباراً خودرا پایبند به تعهدات خود نسبت به آزادی بیان وحقوق بشری نشان می داد.هرچند درپشت پرده ازآغازین روزهای حکومت خویش باتعیین اشخاص نالایق درکابینه وبرخوردهای نامناسب با اقلیت های مقیم کشور خصوصا هزاره ها ،رگه های فاشیست گرایی و پشتونیزم خود را رونما نموده بود.
حامد کرزی باگسترش قدرت خویش وایجاد باندهای قدرت مند داخلی ،و خلع سلاح اکثریت مردم کشور روزبه روز به فاشیست گرایی روی آورد وهمین اعمال وی بود که باعث گردید که فساد اداری و مالی در کشور که اکثراً در آغاز از سوی وابستگان پشتون کرزی صورت میگرفت .تبدیل به یک بحران غیر قابل کنترول گردد.درگامهای بعدی کرزی سعی نمود تا شهرهای پشتون نشین را آباد ساخته و اکثربودجه های اختصاص داده شده کشورهای خارجی را صرف ولایات پشتون نشین نماید.وی که علناً نشان داد خصومت های دیرینه با قوم هزاره دارد.نهایت تلاش نمود تا در پروسه بازسازی واعمار در مناطق هزاره جات سکتگی ایجاد شده و بودجه های سالانه این مناطق دست نخورده به صندوق دولتی باز گردانده شود. ازسوی دیگر با مسلح ساختن کوچی ها و ایجاد شورش در مناطق هزاره نشین سعی نمود تا این مناطق را نیز مبدل به ولایات سرخ با خطر تهدید بالا معرفی نماید.
ولی خوشبختانه چهره واقعی کرزی نه تنها در افغانستان بلکه در سطح جهانی شناخته شده وجامعه جهانی نیزمهربی اعتمادی روی نام وی حک نموده وعملاً یک مهره سوخته درسطح بین المللی به شمار میرود.و به طور حتم در آینده سیاسی کشور نخواهد توانست نقش مهم واساسی را ایفاء نماید.
اماخطر بزرگ پیش روی آینده افغانستان رشد روزافزون تفکرات وهابی بین ساکنین افغانستان میباشد. تفکراتی که از یک سو از طرف طالبان داخلی وهمچنین مولوی و مولانا صاحبان پاکستانی ترویج داده میشود و از طرفی از سوی دولت فاشیستی کرزی مورد حمایه قرار میگیرد.تا جاییکه عده ی زیادی از این وهابیون درکابینه کرزی و وزارت خانه ها و ادارات دولتی جای گرفتند.و همین اشخاص همواره مشکلاتی را برای کارمندان شیعی مذهب ایجاد مینمایند که نهایتاً منجر به اخراج و یا ترک اجباری محل کار میگردد.
اگر به حوادث ناگوار در سالهای اخیر نظری اجمالی نماییم. به راحتی این نکته روشن میشود که دامنه تفکرات ضد شیعی در دوره آخر ریاست جمهوری کرزی افزایش بیش از هشتاد درصدی یافته است که در ناگوارترین این حوادث درعاشورای سال گذشته ما شاهد شهادت صدها تن هموطنان شیعی مذهب خود بوده ایم.
این بار در عاشورای امسال هرچند با دستگیری بعضی از عوامل انتحارکننده که قصد انتحار داشتنداز سوی نیروهای دولتی غیر وابسته به کرزی پلان شوم وهابیون خنثی گردید.ولی این با پوهنتون کابل قربانی وهابیت گرایی در افغانستان گردید.

حادثه عاشورا درپوهنتون کابل هرچند بسیار ناگوارو اسف بار بود وبا محکومیت عمومی بسیاری مواجه گردید. ولی اگر از بعد سیاسی به این قضیه بنگریم. این حادثه زنگ خطری برای شیعیان افغانستان در برابرآینده سیاسی شان به حساب می آمد.
وهابیون به خوبی پی به این مطلب برده اند که دیگر از طریق نظامی قادر نخواهند بود به امارت اسلامی خویش را بازپس بگیرند و قدرت نظامی آنان درافغانستان به شدت کاهش یافته است .بناً آنان روی به نهضت جهاد سرد ومبارزه فرهنگی آورده اند.فرستادن ملا امامان پاکستان ووهابی به مساجد سنی مذهب،استخدام معلمین وهابی در مکاتب ومدارس وپست های مهم وزارت معارف ،و ازهمه مهمترجای دادن اساتید با تفکر افراطی در پوهنتون ها از جمله این اقدامات میباشد.
تصور وپیش بینی آینده افغانستان در صورت گسترش این فعالیت ها وتبلیغات کار سهل وآسانی است:
فرزندانی که از ابتدای تولد در مساجدومکاتب وبعداً در پوهنتون هابا تفکرات افراطی وهابیون آشنا میشوند وتعصب وکینه شدید نسبت به شیعیان دردل خود جای می دهند .بعد از فراغت از پوهنتون ها به دنبال فرصت های شغلی و اشغال چوکی های دولتی میباشند ودور از انتظار نیست که عده ی از آنها موقعیت های عالی نظیر وکالت ووزارت را کسب نمایند.باعملی شدن چنین پروسه ای میباشد که باردیگرتراژدی سیاه عبدالرحمنی در کشوربا ردیگر تکرار میگردد.وبازخشونت وجنگ وتبعیض.....
تنها را ه جلوگیری از ایجاد فاجعه در آینده سیاسی افغانستان خود مسلماً خود کفایی هزاره ها وبالابردن سطح دانش فردی هربچه شیعه وهزاره و درکنار آن برخوردترویج تفکرات وهابیون توسط علما کرام و آیت الله صاحبان ما میباشد که با تبلیغات عظیم رسانه ای وایجاد مدارس مذهبی مختلط وهماهنگی و وحدت مذهبی بین علما تاحدی قادر خواهند بود که مانع از رشد وهابیت در کشورشده وپلان های خصمانه افراطیون را خنثی نمایند.

آمرجنایی حوزه ششم امنیتی کابل برای رهایی دست به دامان وکلای پارلمان شد

2012-09-15T17:00:00Z

حادثه 18سنبله غرب کابل زنگ خطری برای هزاره های مقیم کابل بود تا به آنها این حقیقت را روشن سازد که هزاره ها هنوز درکشورخود بیگانه هستند و تا هنوز با بیرحمی تمام مورد ظلم قرار میگیرندوعده ای از آنان در بهسود و میدان وردک قتل عام میگردند.و عده ای در قلب افغانستان مورد تهاجم قرار میگیرند. بدون اینکه هیچکس اعتراض نماید تا به صدای ناله ها وشیون مادران وپدران داغ دیده جواب روشنی بدهد. ولی متاسفانه حقیقت دیگری که برملا شد .خودفروختگی و بی توجهی رهبران ما بود.خلیلی صاحب که سالهاست تنها بازیچه دست کرزی قرار گرفته و تنها تلاش ایشان حفظ قدرت و جمع آوری اندوخته های مالی برای دوران بازنشستگی سیاسی خویش میباشد. و بیشتر فعالیتهای ایشان در زمینه تجارت شخصی ایشان میباشد .نه مصالح قومی وملی بیش از میلیون هاانسانی که به واسطه خونهای ریخته شده آنان امروز خلیلی چوکی نشین ارگ گردیده است. اماکفه دیگر ترازو!
محقق صاحب ،اونیزبارها بارها تمایل به معامله گری خود را نشان داده است و هربار در حساس ترین شرایط عقب نشینی نموده و بااخذ دالرهای هنگفت مهرسکوت برلبان خویش حک نموده است. مادردهه اخیرشاهد بودیم هربارکه محقق نیازمالی احساس مینماید.شورش وبلوایی را به پانموده ،عده ای از جوانان ما را آله دست قرارداده وبارریختن خون آنان ومتعاقباً با شعارطلب خونخواهی ودادرسی وارد میدان شده وبعد از ایجاد شورش ومظاهره تصنعی با گرفتن پول های هنگفت .صحنه ومردم خویش را رها مینماید.این بار نیز همه ما شاهد فرارمحقق از صحنه کشتار مردم هزاره در غرب کابل بودیم.
امروز دیگر باید محقق وخلیلی را مهره های باطل هزاره وفرزندان ناصالح پدرشهید حضرت عبدالعلی مزاری (که یادش جاویدان باد)دانست.

اما جنایت دیگری که این روزها درجریان است...

حادثه غرب کابل دردناک ولی در نوع خود بیدار کننده بود،این حادثه ثابت نمودمانسل امروز هزاره که درسالگردهای پدرشهید شعار تحقق آرمانهای مزاری را فریاد میزنیم و خود را وارثین خون حضرت پدرمیدانیم .وخویشتن را طلایه دار راه پدرشهید ،حتی به اندازه یک معتاد پودری که درزیرپل سوخته کابل شب و روز خود را از اسف بار ترین وضعیت به سرمیبرد. غیرت وشجاعت نداریم.جرقه های حق خواهی و ایستاده گی در برابرظلم در روز هجدهم سنبله توسط یک معتاد روشن گردید.و وجدانهای خاموش شده و غیرت هزاره گی مدفون شده در قلب های غبارگرفته ملت هزاره را بیدار نمود. ولی در ادامه ما شاهد تکرار جنایات فاشیستی وقومی از سوی نیروهای حکومتی بودیم. که درنتیجه عده ای از عزیزان ما جام شهادت نوشیدند.ولی دردناک ترین حادثه این روز شهادت سرباز هزاره ما بود.
آمرجنایی حوزه ششم کابل که یکی ازمتعلقین به اقلیت سادات سنگلاخ میباشد در روزهجدهم سنبله یک سرباز نوجوان هزاره گی (اصالتا از ولایت پروان ،دره ترکمو و باشنده فعلی گولایی مهتاب قلعه کابل) را درغرب کابل به فیراسلحه خویش به شهادت میرساند. این آمرجنایی فعلا درقید ومحبس می باشد. ولی متاسفانه عده ای از نماینده گان مجلس که اکثراً از اقلیت سادات میاشند به علاوه بعضی از اشخاص خودفروخته ای مانند فاطمه نظری این روزها درتلاش اند تا حکم بیگناهی برای شخص قاتل صادرنمایند.و وی را از چنگال عدالت وقانون(هرچند به این عناوین در کشور ما بیگانه هستند) رهایی دهند.

باوجود جنایت های کثیری که ما از طرف اقلیت سادات در طول سه دهه اخیر دیده ایم ولی همواره برای حفظ وحدت ویکپارچگی شیعیان افغانستان سکوت نموده ایم و عکس العمل جدی در قبال این جنایات انجام نداده ایم .ولی آیااین جنایات از سوی اقلیت سادات پایانی ندارد؟تاچه زمانی ما به خاطرحفظ حرمت خاندان پیغمبرجوانان وعزیزان خود را قربانی نماییم؟ چرا اجازه دهیم شخصی بدون دلیل قانونی عزیز ما را در لباس مقدس عسکری به شهادت برساند. و عده ای دیگر تکاپوی نجات وی را داشته باشند.وچه دردناک است هنگامی که در قطار حامیان این جنایتکار هزاره های را می بینیم که سالها ملاک خدمت به قوم خویش بوده اند؟وبا ترفندهای مختلف رای مردم ما را جمع آوری نموده وامروز به نام ونانی رسیده اند ،و چه نمک حرام هستندآنان؟
البته قابل ذکر است شایعاتی زیادی مبنی بر داشتن روابط مشکوک بین فاطمه نظری واین آمر جنایی قاتل این روزها برسرزبانها افتاده است که جای بسی تامل وتفکر را دارد؟
به امید برقراری عدل وانصاف در مقابل شهدای خونین هجدهم سنبله کابل....!! (هرچند دور از انتظار است)

خلیلی ،ابوموسی اشعری زمان ماست

2012-06-11T12:00:00Z

شاید اکثریت مردم هزاره که درسالهای جهاد ومقاومت حزب وحدت اسلامی افغانستان حضور داشتند و دوشادوش سایر برادران خود به مبارزه با نیروهای شوروی پرداختند وبعد از آن درجریان جنگ قدرت بین گروهک ها وتنظیم های جهادی درصحنه حاضربودند.با خلیلی وفعالیت های وی اشنا باشند.

هرچند خلیلی درجریان اجلاس های احزاب مختلف ونهایتاً وحدت وانسجام نیروهای مسلح هزاره تحت یک تنظیم فعال به نام حزب وحدت اسلامی بازیگر نقش های مختلفی بوده است. وبه علت نزدیکی به حضرت پدرشهید بابه مزاری عهده دار مسولیت های مختلفی در داخل کمیته رهبری حزب بودند.ولی در همان دوران نیزخلیلی به عنوان شخصی چاپلوس وقدرت طلب یاد می شد.ودرآن زمان نیزبارها وبارها این مسله به اثبات رسید.خصوصاً در جریان سقوط بامیان عده ی کثیری از مجاهدین عامل اصلی شکست حزب وحدت را،تدابیرغلط خلیلی و خیانت وی می دانستند.همچنین شهادت قوماندان نامی هزاره شفیع نیزبا توطئه باند خلیلی صورت گرفت.

ولی متاسفانه خلیلی که با مصرف نمودن کمک های نقدی میلیونی که از طریق کشورهای همسایه و خصوصا مهاجرین مقیم کشورهای خارج میشد.توانسته بود باندی قوی وقدرت مند را در کنار خود ایجاد کند.که به واسطه همین باندخائن به ملت هزاره که تشکیل داده بود.باعث انشعاب حزب وحدت گردید.ورهبری یکی از این شاخه ها را به عهده گرفت.خلیلی را میتوان مهترین مهره پشتونها برعلیه ملت هزاره دانست.بیوگرافی خلیلی دقیقا بیانگر شخصیت ابوموسی اشعری در دوران زمامداری معاویه است. شیخی که درجریان تفویض حکومت نماینده امام علی (علیه السلام ) بود.ولی به دلیل حماقت و منفعت طلبی شخصی خویش فریب معاویه را خورده وحکومت را تسلیم وی نمود و مسیرتاریخ اسلام را عوض نمود.

امروز نیزخلیلی به عنوان نماینده ملت هزاره در دستگاه حکومت شناخته میشود.ولی درعمل بیشترازخدمت ما شاهد خیانت وی بوده ایم. منطقه هزاره جات که مصون ترین مناطق در تمام افغانستان یاد میشود.شاهد کمترین اعماروبازسازی بوده است. در تخصیص بودجه ی سالیانه همواره مناطق هزاره نشین تحت ظلم قرار میگیرند.سرکها و راههای مواصلاتی هزاره جات در بدترین وضعیت خود قرار دارد.وباوجود گذشت یک دهه از آغازنظام جمهوری فاشیستی ،هیچ گونه توجه خاصی به این مناطق نگردیده است. درشهرها مناطق هزاره نشین بسیاری کمی هستند که از سهولت های شهروندی مانند برق دولتی وآب آشامیدنی صحی برخوردارباشند.غرب کابل که به عنوان نقطه تمرکزهزاره ها در پایتخت محسوب می گردد.تا هنوز به طورکامل برق نداشته و سرکهای دشت برچی،دارالامان و کمپنی پخته کاری نشده وسرکهای پخته نیزاستندرد نبوده است.سرک برچی حدود پنج سال است که در دست کار است.ولی به علت نداشتن تخصیص بودجه هیچ پیشرفتی نداشته است.در وزارت خانه وتمامی ارگانهای دولتی که بانظرداشت ترکیب ملیتی کارمندان خویش را به استخدام میگیرند.همواره حق هزاره های تلف شده و در چوکی ها بلند هزاره ها منسوب نمی گردند. چهارسال است که کوچی ها تبدیل به بزرگترین معظل هزاره جات تبدیل گردیده است.ودراین سالیان ما شاهد رخ دادن جنایات زیادی در مناطق بهسود ودایمیرداد بوده ایم.که حتی در مواردی بسیاری نیروهای طالبان درکنار نظامیان باند کرزی دست به ارتکاب جنایات وحشیانه ای دراین مناطق زده اند.بسیاری از شخصیت های هزاره که به عنوان مصدرهای خدمت برای هزاره ها یاد می گردید در توطئه های مختلف باند فاشیستی کرزی جام شهادت نوشیدند.ازجمله خدمت گزار واقعی ملت هزاره اشرف رمضان وبزرگ مرد بامیان ،مجاهدنستوه جواد ضحاک که با گذشت یک سال از جریان شهادت وی تا هنوز دولت در قبال پیگیری ومعرفی عاملین شهادت وی کدام اقدامی نکرده اند.جنایتی که دولت آن را به دوش برادران ناراضی کرزی انداخته اند.

ملت هزاره همواره قربانی پروپاگندهای مختلف رژیم فاشیست کرزی شده اند. وسعی برآن شده که هزاره ها به عنوان یک قوم پست ووابسته به رژیم فاشیست ایران معرفی گردند.

باوجود تمامی این خیانت های برادرخاین کرزی،خلیلی همواره مهر سکوت برلب زده و به ازای شکایت و رسیدگی به امور هزاره ها ،فعالیتهای اقتصادی خویش را تعقیب مینماید و درکنار برادر خاین خود دست به شهرک سازی و تجارت بین المللی می زنند. سرمایه های دوران جهاد وکمک های میلیونی باقی مانده از زمان جهاد که به دست باند خلیلی چوروچپاول گردید.امروز سرمایه شخصی حاجی نبی معرفی گردیده است. حقی که سهم خون هزاران شهید ما میباشد.امروز تبدیل به ساختمان های لوکس و موترهای تجاری شرکت حاجی نبی گردیده است. درحالی که صدهاهزار هزاره ،که عمدتاً فامیل های شهید و مجروحین ومعلولین جنگ بوده است .درفقرشهید به سرمی برندوتعداد زیادی از زنان وکودکان هزاره بدون سرپرست زندگی بسیار تاسف باری را سپری می نمایند.

ولی با این حال هنوز عده ای از مردم ما هستند که خلیلی را منحیث رهبری شناخته و وی را جانشین حضرت پدرشهید میخوانند.شاید علت اصلی که هزاره ها هیچ زمانی نتوانستند جایگاه حقیقی خود را به دست آورند.عدم موجودیت وحدت و یکپارچگی بین رهبران بوده است.وبه راستی این نکته را حضرت بابه مزاری به خوبی درک نموده بود وبارها درجریان سخنرانی خویش ایراد مینمودند.درتمام اعصار تاریخ کهن هزاره،دوره طلایی هزاره را تنها می توان زمان زمامداری حضرت پدرشهید دانست.هنگامی که هزاره هاضرورت وجود یک رهبردلسوزو وحدت قومی را درک نمودند.ولی متاسفانه با شهادت وی ،رهبران قدرت طلب بودند و باز منفعت های شخصی را به منافع قومی ترجیع دادند و ما بازشاهد بروز فجایع درمیان هزاره ها بوده ایم.

ادامه حمایت از امثال خلیلی ،بزرگترین خیانتی است که هرشخص هزاره میتواند مرتکب شود.امروز زمان آن رسیده است که تمامی شخصیت های آگاه ودلسوز هزاره گرده هم جمع شده وباکنار گذاشتن رهبرانی همچون خلیل و محقق که درک وفهم یک رهبررا نداشته ،یک شخص لایق وشایسته ومتعهد به آرمان های قومی و بالخصوص آرمانهای حضرت پدرشهید را به عنوان طلایه دار و سکاندار قوم هزاره معرفی نمایند./

مادیگر نباید شاهد خون فروشی خلیلی وحماقت محقق گردیم.محققی که درهمواره درجریان انتخابات به عنوان حامی کرزی به سخنرانی وکمپین می پردازد.ولی با انتصاب رئیس جمهور و پی بردن به اینکه فریب سیاست بازی شخص موردحمایت خویش را خورده است .درجبهه اپوزاسیون قرار میگیرد.

دیگر زمان آن رسیده است که ملت هزاره با روشنفکری و تامل دقیق رهبری شایسته را به منظور هدایت قومی وکسب حقوق پایمال شده خود انتخاب نمایند.

برگزاری سالگرد خمینی در افغانستان ،وجدانهای فروخته شده به تومان

2012-06-01T21:30:00Z

آیت الله خمینی رهبرکبیر انقلاب اسلامی و یکی ازعلمای طراز اول جهان اسلام و مذهب تشیع به شمار میرفت.ایشان توانست با هدایت و رهبری مردم در جریان انقلاب اسلامی ملت ایران، نظام چندهزار ساله شاهنشاهی را برکنار و حکومت نوین اسلامی برپایه جمهوریت ودموکراسی را بنا نماید.دوره کوتاه آیت الله خمینی بعد از برقراردولت موقت تاسال 1368 شایدیکی از درخشان ترین وشاید تنها دوره ای بود. که فرامین واحکام اسلامی درنهاد سیاست گنجانیده شده و یک حکومت اصیل اسلامی را ایجاد نموده بود. ولی متاسفانه با کودتای خاموش باند ابلیس زمان خامنه ای و اطرافیان وی ،ایشان به طور مرموزی کشته و بلافاصله ابلیس کبیر خامنه ای جانشین آیت الله خامنه ای گردید.

خرداد سال 1368 امام خمینی در توطئه ای که توسط باند قدرت طلب رفسنجانی وخامنه ای صورت گرفت. کشته شد.شاید تمام خاطرات خوش ملت قهرمان افغانستان و حتی مهاجرین افغانی مقیم ایران به زمانی برمی گردد که خمینی در قید حیات بود. حمایت بی دریغ خمینی کبیر از مجاهدین افغان و کمک و همدردی با مهاجرین از عواملی گردید که باعث ایجاد محبوبیت خمینی در بین افغانها گردید. خصوصا هنگامی که ایت الله خمینی اعلام نمودند: که اسلام مرز ندارد و تمامی مسلمانان بدون در نظر داشت تفاوت های لسانی ونژادی با هم برابروبرادر و دریک سرزمین به نام مملکت اسلامی زندگی می نمایند. توجه اکثرمسلمانان جهان را به خود جلب کرد.و ایشان را به عنوان بزرگترین رهبراسلامی در جهان معرفی نمود.
امابا کشته شدن ایت الله خمینی سیاست اسلامی رژیم ایران تبدیل به اسلام سیاسی گردید.و دقیقا تاریخ باردیگر تکرارگردید.حکومت اسلامی علوی سقوط نمود و امویان شیطان صفت براریکه قدرت تکیه زدند.خامنه ای که حتی در دوران ریاست جمهوری خود نیز دستی به خون آغشته نموده بود و درجریان های مختلف داخلی و اعدامهای گسترده و بدون محاکمه مخالفین نظام باعث ایجاد رعب ووحشت بین ملت ایران گردیده بود ،این بار به عنوان مرد شماره یک سیاست ومذهب ایران و با استفاده از القاب ولایت فقیه و نیابت امام زمان ،دورجدیدی از جنایات خویش را این بار در سطح جهانی آغاز نمود که تا امروز ادامه دارد. و به جرات می توان گفت بیشترین خسارات وزیانهای رژیم فاشیست ایران به کشور مظلوم افغانستان رسیده است.
ایجاد احزاب وتنظیم های سیاسی،نظامی درافغانستان و تمویل وتجهیرآنان برای به دست گرفتن قدرت درکشور،ایجادتفرقه بین شیعه وسنی در افغانستان،روشن نمودن آتش جنگ داخلی درمناطق هزاره جات ،کشتارهای دسته جمعی مهاجرین در اردوگاهها وسرحدات مشترک ،تلاش برای کودتای نظامی درافغانستان با حمایت از جبهه اپوزاسیون مدافع ایران و رقابت با عمال جناح پاکستانی دولت در دوره ربانی ،حمایت از مجاهدین درزمان طالبان و حمایت از طالبان در دوره فعلی، معرفی نمودن کشور ما به عنوان یک کشور اشغال شده و سعی برتحریک اذهان عمومی و ایجاد تفکر ضد امریکایی د رداخل وخارج از افغانستان
و میلیون ها جنایت دیگر و ثمره آن شهادت هزاران هزار هموطن افغان ما و آواره وبی خانمان شده میلیونها افغان در تمام نقاط جهان گردید.
ما نیزخمینی را به عنوان یک رهبر مذهبی و سیاسی بزرگ در ایران قبول داریم .وبه ایشان احترام خاصی قایل هستیم.ولی برگزاری مراسم سالگرد ایت الله خمینی به معنی تایید حکومت فعلی رژیم ایران میباشد.رژیمی که در کارنامه سی ساله آن انواع جنایت مخوف برضد ملت مظلوم ما ثبت گردیده است.
ما ملت شریف افغان چطور وجدان های خود را به کلدار وتومان می توانیم بفروشیم و اشکهای مادران مظلوم ،ناله های بیوه زنان جوان و فریادهای کودکان یتیمی را که عزیزانشان توسط رژیم ایران به شهادت رسیده اند را نادیده بگیریم؟ آیا سران دیکتاتور رژیم فعلی ایران هیچ گا هی به خاطر ارتکاب جنایات ذکرشده اظهار پشیمانی ومعذرت خواهی نمودند؟ آنان برای کدامین از شهدای ما مراسم عزاداری برگزار نمودند؟
چرا عده ای محدود از ما در بدل منفعت های شخصی و تومان های ایرانی، تن به خفت داده وبازیچه دست سیاستمداران ایران می گردیم؟ ایا شما مزدوران ایران وخاینین به وطن فردای قیامت می توانید جوابگوی خون شهدای مظلوم مهاجر ما باشید؟ ما جوانان افغانستان از شما می پرسیم: بیگانه پرستی وخیانت به کشور تاکی؟
آیا بهتر این نیست که سرمایه ها وهزینه هایی را که در برگزاری چنین مراسم هایی خرج می گردد را جهت معرفی شخصیت های بزرگ ملت خودمان مصرف نمایید. آیا بهتر نیست که ما سعی بر جهانی نمودن تفکرات و ارمانهای پدرشهید حضرت عبدالعلی مزاری نماییم ؟ ایانشر عقاید و تفکرات بزرگ مبارزین تاریخ افغانستان همچون علامه بلخی نباید اولویت اول ما باشد؟آیا فرض یک افغان این نیست که با ارایه مستندات تاریخی به جهانیان ثابت نماید که بزرگ مرد تاریخ اسلام و چهره بزرگ جهاد ،سیدجمال الدین افغان یک مبارزافغانی الاصل بوده و ایران با تحریف تاریخ ایشان را نیزهمچون سایر دانشمندان وادیبان کشور ما با تذکره وهویت جعلی ایران معرفی نموده اند؟ آیا این واجب مطلق برما نیست که به جای ارج نهادن به یک رهبر مرحوم ،چهره واقعی رهبر زنده ایران که زیر نقاب ولایت فقیه اسلام را به بازی گرفته است را رسوا نماییم؟
چرا امروز نیز ما بازیچه دست عده ای از عمامه پوشان خاین کشور قرار بگیریم؟ و آنان با استفاده از مذهب از ما بهره گیری ها سیاسی نمایند؟

حضور نیروهای خارجی در افغانستان

2011-04-07T19:14:45Z

با گذشت یک دهه از حضور نیروهای خارجی در افغانستان هرچند در مناطق جنوبی کشور وضعیت امنیتی همچنان نا مساعد باقی مانده است و نیروهای شورشی همچنان در این مناطق پایگاههای نظامی مستحکمی دارند و به طور آزادانه به جلب وجذب و سربازگیری می پردازند. در سایر مناطق به استثنای ولایت غزنی و پکتیکا امنیت نسبی برقرار است.که این موفقیت ثمره تلاش های وعملیات های موفقانه نیروهای نظامی داخلی وخارجی می باشد.

دقیقاً ده سال پیش را به خوبی به یاد دارم که در مسیرشاهراهها نیروهای طالب چک پاینت دایر می نمودند و یا در سطح شهر روزانه به اکمال نیروهای خود می پرداختند.آمار تلفات ناشی از ماین و عملیات های نیروهای شورشی به طور یومیه رو به افزایش بود وبیم آن می رفت که دوباره نیروهای طالب لگام قدرت را در دست بگیرند. از سویی دیگر نیروهای دفاعی ما با حکومت قوماندان های محلی مواجه بودند به با استفاده از نیرو و مهمات در دست داشته حکومت های محلی را ایجاد نموده وبه باج گیری و ظلم به اهالی می پرداختند.که اگر حضور فعالانه نیروهای خارجی نمی بود .اردو وپولیس افغان در دفع این موارد با شکست روبرو می شدند. در عرصه بازسازی، انکشاف و نیز مدرنیزه شدن افغانستان نیزموفقیتهای چشمگیری را شاهد بود.البته بعضی کارشناسان میزان رشد و ترقی افغانستان طی یک دهه را ناکافی و کم می دانند.و نیروهای خارجی را به بی توجهی در این زمینه متهم می نمایند.ولی آیا در این مورد نیروهای خارجی گناهکار می باشند؟

کشور ما از جمله فاسدترین کشورهای اسیایی از نظر نظام اداری اطلاق می گردد.حیف ومیل میلیون های دالرازکمک های جامعه جهانی مهر تایید براین اتهام است که تنها ثمره سوء آن متوجه ملت مظلوم وفقیر افغانستان می باشد.نیروهای امداد رسان و انجوها شاید بزرگترین اشتباه شان این باشد که اداره امور را به نیروهای داخلی واگذار نمودند وزمینه فساد مالی برای آنان فراهم نمودند.

از دیگر فواید حضور نیروهای خارچی در افغانستان استقرار دولت مرکزی درکشور می باشد.تاریخ چنددهه اخیر افغانستان همراه بوده با کودتاهای پی در پی و تبدیلی حکومت از یک شخص به فرد دیگر که همین معاوضه ها مسبب فقر وبیکاری و جنگهای خونین در کشور ما بود.ولی با حضور نیروهای حافظ صلح و تلاش های آنان جهت برقراری صلح وامنیت امروز کشور ما قادر است تا حد بسیار بالایی خود کفایی نظامی خویش را در مقابل دشمنان داخلی حفظ نماید.

از نظر اقتصادی نیزکشور ما رشد بالایی نموده است. زمینه کاری برای بسیاری از جوانان فراهم گردید.میزان معاشات کارمندان اداری و معلمین از ماهیانه دوهزارو پانصدافغانی به حداقل معاش پنج هزار افغانی افزایش یافت.احداث فابریکه های صنعتی به طور روزافزون ایجاد می گردد.و تجارت که بخش عمده ای از عایدات افغانستان را تشکیل می دهددر حال رشدسریع می باشد. از دهاقین و کشاورزان به صورت جدی حمایت صورت می گیرد و از نظر زارعتی کشور ما در سطح نسبتاً مطلوبی قرارگرفته است.

وضعیت زنان در کشور بهبود یافته و جو خفگان و زن ستیزی به غیر از بعضی مناطق پشتون نشین از بین رفته است. از دید معارف کشور ما رشد چشمگیری داشته و همه روزه به کیفیت معارف با ایجاد لیسه ها و موسسات تحصیلات عالی دولتی وخصوصی افزوده میشود و نیزکتب آموزشی اصلاح گردیده و به معیارهای جهانی نزدیک شده است.

در کل حضور نیروهای خارجی در افغانستان در ده سال گذشته مفید و ارزنده بوده است و به غیراز بعضی ناکامی های مختصر، این نیروها کارنامه ی موفقی داشته اند.و تنها از دید نظامی این نیروهای تحت فشار قرارداشته و از سویی بعضی منتقدین سیاسی مورد مواخذه قرارمی گیرند.ولی اگر از دید نظامی به مسله بنگرید.این معظل نیزقابل پاسخگویی می باشد.

بزرگترین چالش نظامی ما عدم شناسایی دقیق نیروهای دشمن می باشد. اکثر طالبان بومی در میان سایراهالی بی طرف زندگی می نمایند. و به مشکل می شود که هویت آنان را شناخت ، حملات نظامی دشمنان فصلی بوده و جنگ دائمی صورت نمی گیرد.نیروهای دستگیر شده طالبان توسط اعضای این گروه که در مقامات دولتی نفوذ نموده اند رها می گردند.نیروهای امنیتی داخلی ما ضعیف عمل مینمایند. و از تجهیزات عالی برخوردار نیستند و در صورت اکمال قادر به استفاده از تجهیزات فوق الذکر نمی باشند.حملات نیروهای عمدتاً به صورت کمین واخفای ماین می باشد. کشورهای همسایه به خصوص ایران وپاکستان نیروهای مخالف دولت با تجهیز، اکمال وتعلیم نموده و در صورت بروز خطر به آنان پناه می دهد.علمای دینی وابسته به کشورهای همسایه به تبلیغ سوء علیه نیروهای خارجی می پردازند که ثمره آنان گرایش جوانان جاهل به صفوف دشمنان میباشد. که می توان میزان نفوذ علماخاین را میتوان درحوادث مزار شریف وقندهار به طور واضح قابل رویت می باشد.ودلایل مختلفی که مقابله با دشمنان را مشکل نموده است.

حال به دورنمای خروج نیروهای خارجی از افغانستان می پردازیم.

اگر خروج این نیروهای به طور آنی صورت گیرد.زمینه نفوذ عوامل پاکستانی وایرانی فراهم می گردد و هریک از این رقبا سعی می نمایند که قدرت بیشتری را در دولت آینده افغانستان کسب نمایند که مسلما ملت ما نیزاز عواقب خطرآفرین آن بی نصیب نخواهند ماند.ازطرف دیگر قوماندانان محلی و جهادی نیزکه هم اکنون دارای قدرت و نفوذ خارق العاده ای در میان هواداران خود می باشند خطر دیگر است که متوجه دولت آینده خواهد بود. نیروهای حزب اسلامی وطالبان نیز مسلماً از خلا امنیتی حداکثراستفاده را خواهند نمود. نقش گیری متعادل قومیتها در افغانستان نیزدیگرچالش فرا سوی دولت می باشد. عقاید فاشیستی وقوم گرایی تا هنوز در میان افغان های وجو دارد.و هرملیت با هدف کسب قدرت بیشتر وارد میدان رقابت های سیاسی خواهند شد.که در صورت دفع نشدن این آفت باز کشور ما شاهد جنگهای قومی خواهدبود. مسایل زنان نیزبا خروج نیروهای خارجی حتما تبدیل به دیگر جنجال سیاسی خواهد گردید. طالبان و حزب اسلامی خواهان حضور کم رنگ زنان درامور اجتماعی هستند که اگر جبهه مستحکمی در مقابل آنان قرار نداشته باشد دولت فعلی مجبور به تسلیم در برابر آنان خواهد شد.

ولی باز بزرگترین خطر پیش رو ما همجواری با کشورهای ایران وپاکستان می باشد. و همین امر لزوم حضور نیروهای خارجی را تا زمان شکل گیری نیروهای منظم وقدرتمند نظامی و دفاعی داخلی را ضروری و الزامی می دارد. بناً اگر نیروهای خارجی در افغانستان تا پایان سال ۲۰۱۴ میلادی قصد خروج از کشور ما را دارند .حداقل یک پایگاه نظامی مقتدر باید از خود به جا بگذارند تا درکنار نیروهای امنیتی داخلی از مصالح ملی و استقلال ارضی کشور ما دفاع نمایند. که این نه به نشانه اشغال بلکه کمک و امداد جامعه جهانی جهت برقراری صلح دائمی اطلاق خواهد شد.زیرا القاعده و طالبان تنها برای افغانها دشمن محسوب نمی گردند و وجود این گروهها میتواند برای تمام کشورهای خطر آفرین گردند. در این میان این مردم ملت ما هستند که با هوشیاری باید در مورد آینده کشور خود تصمیم بگیرند.و تبلیغات منفی کشورهای همسایه نباید مسبب آن گردند تا باردیگر با کشور خود را در باتلاق جنگهای داخلی و منجلاب فساد وتباهی قرار دهیم.