https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://www.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://www.bamyanpress.com/article240197.html https://www.bamyanpress.com/article240197.html 2015-11-16T20:42:29Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>محض خاطرش که عزیز است که زنگ زد شبی در محرم و این غزل را بهانه <br class='autobr' /> شد. <br class='autobr' /> بخشیدگی باشد اگر ردّی زدم یار <br class='autobr' /> من مسجدم درگیر سرداری که این&zwnj;بار <br class='autobr' /> گنجشکها را بر لبم سرباز می&zwnj;خواست <br class='autobr' /> گلهای قرآن را بیا بر نیزه بشمار <br class='autobr' /> مشتاق بودی ماه را در من بیابی <br class='autobr' /> رودی خجولم، مشک مهجور از علمدار <br class='autobr' /> در شیر نذری، طرح چشمم را به هم زن <br class='autobr' /> شش ماهگی را تیر چوبی کشته انگار <br class='autobr' /> بانوی باران پیش آتش ایستاده است <br class='autobr' /> با چادرش دل می برد هستی خریدار؟ <br class='autobr' /> پیراهن مشکی! کجا هیات به هیات؟! <br class='autobr' /> دلدادگی را جور (…)</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span lang="AR-SA">محض خاطرش که عزیز است که زنگ زد شبی در محرم و این غزل را بهانه</span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span lang="AR-SA"> شد</span><span dir="LTR">.</span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span lang="AR-SA">بخشیدگی باشد اگر ردّی زدم یار</span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span lang="AR-SA">من مسجدم درگیر سرداری که این&zwnj;بار</span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span lang="AR-SA">گنجشکها را بر لبم سرباز می&zwnj;خواست</span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span class="textexposedshow"><span lang="AR-SA">گلهای قرآن را بیا بر نیزه بشمار</span></span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span class="textexposedshow"><span lang="AR-SA">مشتاق بودی ماه را در من بیابی</span></span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span class="textexposedshow"><span lang="AR-SA">رودی خجولم، مشک مهجور از علمدار</span></span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span class="textexposedshow"><span lang="AR-SA">در شیر نذری، طرح چشمم را به هم زن</span></span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span class="textexposedshow"><span lang="AR-SA">شش ماهگی را تیر چوبی کشته انگار</span></span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span class="textexposedshow"><span lang="AR-SA">بانوی باران پیش آتش ایستاده است</span></span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span class="textexposedshow"><span lang="AR-SA">با چادرش دل می برد هستی خریدار؟</span></span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span class="textexposedshow"><span lang="AR-SA">پیراهن مشکی! کجا هیات به هیات؟</span></span><span class="textexposedshow"><span dir="LTR">!</span></span></span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span dir="LTR"><br /> </span><span class="textexposedshow"><span lang="AR-SA">دلدادگی را جور دیگر هم نگهدار</span></span></span></p> <p dir="RTL"> </p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/136" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div> https://www.bamyanpress.com/article240196.html https://www.bamyanpress.com/article240196.html 2015-11-07T23:00:50Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>سخت است ناخوش باشی و به اشاره افتد کارت... <br class='autobr' /> نبینم ماه، تنها خورده باشی <br class='autobr' /> زبانم لال، سرما خورده باشی <br class='autobr' /> اشارات کمک را نشنود شب <br class='autobr' /> کنار تخت خود تا خورده باشی</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">سخت است ناخوش باشی و به اشاره افتد کارت...</span></p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">نبینم ماه، تنها خورده باشی</span></p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">زبانم لال، سرما خورده باشی</span></p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">اشارات کمک را نشنود شب</span></p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">کنار تخت خود تا خورده باشی</span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/135" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div> https://www.bamyanpress.com/article219926.html https://www.bamyanpress.com/article219926.html 2014-11-06T09:45:57Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>خام بودم و از جانهای خدا خبرم نه. خردکانه خویش پنداشتم خوکان و سگان را. <br class='autobr' /> جان رفت و جهان؛ این زنگی مست، پاچه&zwnj;ام کشید به دندان و نقش بینداخت به <br class='autobr' /> سوگواری جامه&zwnj;ای که برم بود؛ به گسیختگی سلولْ سلولِ تنم. کاش آن پرنده <br class='autobr' /> پاکیزه، چنان خون آلود نرفته بود از بین دستانم! کاش آینه&zwnj;هاشان را وقتی دیگر <br class='autobr' /> بر می&zwnj; گرفتند به رفتارم که تیرگی گفتارهاشان این همه رنجوری نمی بخشیدم. <br class='autobr' /> با مصیبت شاید از اسب افتاده باشم اما از اصل هرگز، هرگز. ای آنها که <br class='autobr' /> همواره زشت بادید! از دوم مرداد چند (…)</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p style="text-align: right;" dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">خام بودم و از جانهای خدا خبرم نه. خردکانه خویش پنداشتم خوکان و سگان را.</span></p> <p style="text-align: right;" dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> جان رفت و جهان؛ این زنگی مست، پاچه&zwnj;ام کشید به دندان و نقش بینداخت به</span></p> <p style="text-align: right;" dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> سوگواری جامه&zwnj;ای که برم بود؛ به گسیختگی سلولْ سلولِ تنم. کاش آن پرنده </span></p> <p style="text-align: right;" dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">پاکیزه، چنان خون آلود نرفته بود از بین دستانم! کاش آینه&zwnj;هاشان را وقتی دیگر</span></p> <p style="text-align: right;" dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> بر می&zwnj; گرفتند به رفتارم که تیرگی گفتارهاشان این همه رنجوری نمی بخشیدم.</span></p> <p style="text-align: right;" dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> با مصیبت شاید از اسب افتاده باشم اما از اصل هرگز، هرگز. ای آنها که</span></p> <p style="text-align: right;" dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> همواره زشت بادید! از دوم مرداد چند گذشته مگر؟</span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/134" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div> https://www.bamyanpress.com/article218993.html https://www.bamyanpress.com/article218993.html 2014-10-23T12:33:31Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>درنگی بر این پرسش که چه چیزهایی از گذشتگان به ما رسیده است؟ و این ادعا <br class='autobr' /> کهچیزی وجود ندارد که به ما داده نشده است؛ همیشه آزارم می&zwnj;داد. تا اینکه به <br class='autobr' /> «عصراعتقاد» رسیدم. خدایی&zwnj;اش حالا مانده&zwnj; ام این همه نخوت و فخر فروشی ما <br class='autobr' /> برپیشینیان از برای چیست؟! <br class='autobr' /> «ما چون اشخاص کوتاه قامتی هستیم که بر دوش غولان سترگ نشسته&zwnj;ایم. بیشتر <br class='autobr' /> از پیشینیان می&zwnj;بینیم و نگاهمان تا فاصله دورتری پیش میرود. اما این امر نه بسبب <br class='autobr' /> تیزبینی خود ما است و نه بعلت بلندی قامت&zwnj;مان، بلکه از این (…)</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;">درنگی بر این پرسش که چه چیزهایی از گذشتگان به ما رسیده است؟ و این ادعا</span></p> <p><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"> که</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;">چیزی وجود ندارد که به ما داده نشده است؛ همیشه آزارم می&zwnj;داد. تا اینکه به</span></p> <p><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"> «عصر</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;">اعتقاد» رسیدم. خدایی&zwnj;اش حالا مانده&zwnj; ام این همه نخوت و فخر فروشی ما</span></p> <p><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"> بر</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;">پیشینیان از برای چیست؟!</span></p> <p><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;">«ما چون اشخاص کوتاه قامتی هستیم که بر دوش غولان سترگ نشسته&zwnj;ایم. بیشتر</span></p> <p><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"> از پیشینیان می&zwnj;بینیم و نگاهمان تا فاصله دورتری پیش میرود. اما این امر نه بسبب</span></p> <p><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"> تیزبینی خود ما است و نه بعلت بلندی قامت&zwnj;مان، بلکه از این جهت است که ما را</span></p> <p><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"> از روی زمین برداشته&zwnj;اند و توده&zwnj;ای از این جثه&zwnj;های غول پیکر ما را می کشند.»</span></p> <p><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: large;"> عصر اعتقاد ، صفحه یک پیشگفتار</span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/133" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div> https://www.bamyanpress.com/article217432.html https://www.bamyanpress.com/article217432.html 2014-10-06T10:20:26Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>وقتی سه هفت روز را در تالار محققان گذرانده باشی و نزدیک به سی تا کتاب <br class='autobr' /> فلسفه غرب را تورق فرموده باشی دیگر ساده سخن گفتن، کوهی گران می شود <br class='autobr' /> برایت، ناچاری به جملاتی پناه ببری که لابه لای همان کتب مذکور، حواست را <br class='autobr' /> پرت کرده&zwnj;اند یکجوری که نمی&zwnj;توانی از کنارشان بگذری بی شراکت دیگران در <br class='autobr' /> خوانش آنها. می&zwnj;خواستم از اردویی بنویسم که به اتفاق دوستان دردری و رادیو <br class='autobr' /> دری به خاطره&zwnj;های خوشم افزود اما... <br class='autobr' /> « تصویر تمام شده، با شکل و قیافه شخص تصویر شده، با طبیعت نقاش، و با (…)</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">وقتی سه هفت روز را در تالار محققان گذرانده باشی و نزدیک به سی تا کتاب</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> فلسفه غرب را تورق فرموده باشی دیگر ساده سخن گفتن، کوهی گران می شود</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> برایت، ناچاری به جملاتی پناه ببری که لابه لای همان کتب مذکور، حواست را</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> پرت کرده&zwnj;اند یکجوری که نمی&zwnj;توانی از کنارشان بگذری بی شراکت دیگران در</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> خوانش آنها. می&zwnj;خواستم از اردویی بنویسم که به اتفاق دوستان دردری و رادیو</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> دری به خاطره&zwnj;های خوشم افزود اما...</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">« تصویر تمام شده، با شکل و قیافه شخص تصویر شده، با طبیعت نقاش، و با</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> رنگهایی که بر روی تخته رنگ در هم آمیخته است بیان و تاویل می&zwnj;شود؛ ولی</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> حتی با شناختن آنچه بیان کننده آن است، هیچ کس، حتی خود نقاش، نمی&zwnj;توانسته</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> است، صورتی را که تصویر پیدا خواهد کرد، به درستی پیشبینی کند، چه</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> پیشگویی کردن از آن، پدید آوردن آن پیش از پدید آمدن است و این فرضی است</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> محال که با بطلان خود همراه است.»</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">برگسون</span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/132" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div> https://www.bamyanpress.com/article202161.html https://www.bamyanpress.com/article202161.html 2014-03-25T10:36:45Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>به یمن اهتزاز جوانه بر شاخ، به یمن عکس ماه در چاله&zwnj;های <br class='autobr' /> پس از باران، به میمنت هزار و سیصد و نود و سه، ثانیه&zwnj;ها بر <br class='autobr' /> جان&zwnj;های پاک&zwnj;تان عشق&zwnj;آور باد!</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p align="right"> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: x-large; color: #008000;">به یمن اهتزاز جوانه بر شاخ، به یمن عکس ماه در چاله&zwnj;های</span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: x-large; color: #008000;"> پس از باران، به میمنت هزار و سیصد و نود و سه، ثانیه&zwnj;ها بر</span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: x-large; color: #008000;"> جان&zwnj;های پاک&zwnj;تان عشق&zwnj;آور باد!</span></p> <p align="right"><span style="color: #008000; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/131" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div> https://www.bamyanpress.com/article194955.html https://www.bamyanpress.com/article194955.html 2014-03-25T10:36:45Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>به یمن اهتزاز جوانه بر شاخ، به یمن عکس ماه در چاله&zwnj;های <br class='autobr' /> پس از باران، به میمنت هزار و سیصد و نود و سه، ثانیه&zwnj;ها بر <br class='autobr' /> جان&zwnj;های پاک&zwnj;تان عشق&zwnj;آور باد!</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p align="right"> </p> <p align="right"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: x-large; color: #008000;">به یمن اهتزاز جوانه بر شاخ، به یمن عکس ماه در چاله&zwnj;های</span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: x-large; color: #008000;"> پس از باران، به میمنت هزار و سیصد و نود و سه، ثانیه&zwnj;ها بر</span></p> <p align="right"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: x-large; color: #008000;"> جان&zwnj;های پاک&zwnj;تان عشق&zwnj;آور باد!</span></p> <p align="right"><span style="color: #008000; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/131" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div> https://www.bamyanpress.com/article188230.html https://www.bamyanpress.com/article188230.html 2014-01-20T10:50:51Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>«معلم بازی» شیرین&zwnj;ترین تفریح کودکی&zwnj;هایم بود. چشم مادرم را که دور می&zwnj;یافتم <br class='autobr' /> گلیم برگ چنار کوچکم را از سالن جمع می&zwnj;کردم و می&zwnj;زدم به دل کوچه. به چشم <br class='autobr' /> برهم زدنی دختربچه&zwnj;های همقراغم را گرد می&zwnj;آوردم و در دنج&zwnj;ترین کنج با تباشیری <br class='autobr' /> که پدرخیاطم به من بخشیده بود روی پخسه های گلی - که آن روزها هنوز در <br class='autobr' /> گلشهر یافت می&zwnj;شدند- به نقاشی کشیدن می&zwnj;پرداختیم و یا بیان آنچه در چنته داشتم. <br class='autobr' /> خردک سوره&zwnj;هایی را که از بر بودم با صدای بلند می&zwnj;خواندم و (…)</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">«معلم بازی» شیرین&zwnj;ترین تفریح کودکی&zwnj;هایم بود. چشم مادرم را که دور می&zwnj;یافتم</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> گلیم برگ چنار کوچکم را از سالن جمع می&zwnj;کردم و می&zwnj;زدم به دل کوچه. به چشم</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> برهم زدنی دختربچه&zwnj;های همقراغم را گرد می&zwnj;آوردم و در دنج&zwnj;ترین کنج با تباشیری</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> که پدرخیاطم به من بخشیده بود روی پخسه های گلی - که آن روزها هنوز در</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> گلشهر یافت می&zwnj;شدند- به نقاشی کشیدن می&zwnj;پرداختیم و یا بیان آنچه در چنته داشتم.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> خردک سوره&zwnj;هایی را که از بر بودم با صدای بلند می&zwnj;خواندم و از بقیه می&zwnj;خواستم</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> پا به پایم به تکرار بنشینند و یا به بازگویی یکی از دهها اوسانه&zwnj;ای که از پدر</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> آموخته بودم. مقصد ساعتم تیر بودم.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">...و ناگهان سالها یکی یکی از برم گریختند و من شدم معلم ادبیات. همه چیز</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> تدریس را عاشقم الا طرح پرسش امتحانات و تصحیح اوراق را که این روزها به</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> رنجش دچارم هر چند شیرین&zwnj;کاری شاگردان گاهی مرا به وجد می&zwnj;آورد و خستگی</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> از جانم می زداید. مثل همین برگه&zwnj;ای که چند دقیقه پیش به تصحیحش مبتلا بودم.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> یکی از شاگردان اندکی شیطان در مقابل سوالی که گویا جوابش را نمی&zwnj;دانسته</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> نوشته است:</span></p> <p dir="RTL"> </p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">روح پدرم شاد که می گفت به استاد</span></p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">فرزند مرا عشق بیاموز و دگر هیچ </span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/130" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div> https://www.bamyanpress.com/article205568.html https://www.bamyanpress.com/article205568.html 2014-01-20T10:50:51Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>«معلم بازی» شیرین&zwnj;ترین تفریح کودکی&zwnj;هایم بود. چشم مادرم را که دور می&zwnj;یافتم <br class='autobr' /> گلیم برگ چنار کوچکم را از سالن جمع می&zwnj;کردم و می&zwnj;زدم به دل کوچه. به چشم <br class='autobr' /> برهم زدنی دختربچه&zwnj;های همقراغم را گرد می&zwnj;آوردم و در دنج&zwnj;ترین کنج با تباشیری <br class='autobr' /> که پدرخیاطم به من بخشیده بود روی پخسه های گلی - که آن روزها هنوز در <br class='autobr' /> گلشهر یافت می&zwnj;شدند- به نقاشی کشیدن می&zwnj;پرداختیم و یا بیان آنچه در چنته داشتم. <br class='autobr' /> خردک سوره&zwnj;هایی را که از بر بودم با صدای بلند می&zwnj;خواندم و (…)</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">«معلم بازی» شیرین&zwnj;ترین تفریح کودکی&zwnj;هایم بود. چشم مادرم را که دور می&zwnj;یافتم</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> گلیم برگ چنار کوچکم را از سالن جمع می&zwnj;کردم و می&zwnj;زدم به دل کوچه. به چشم</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> برهم زدنی دختربچه&zwnj;های همقراغم را گرد می&zwnj;آوردم و در دنج&zwnj;ترین کنج با تباشیری</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> که پدرخیاطم به من بخشیده بود روی پخسه های گلی - که آن روزها هنوز در</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> گلشهر یافت می&zwnj;شدند- به نقاشی کشیدن می&zwnj;پرداختیم و یا بیان آنچه در چنته داشتم.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> خردک سوره&zwnj;هایی را که از بر بودم با صدای بلند می&zwnj;خواندم و از بقیه می&zwnj;خواستم</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> پا به پایم به تکرار بنشینند و یا به بازگویی یکی از دهها اوسانه&zwnj;ای که از پدر</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> آموخته بودم. مقصد ساعتم تیر بودم.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">...و ناگهان سالها یکی یکی از برم گریختند و من شدم معلم ادبیات. همه چیز</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> تدریس را عاشقم الا طرح پرسش امتحانات و تصحیح اوراق را که این روزها به</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> رنجش دچارم هر چند شیرین&zwnj;کاری شاگردان گاهی مرا به وجد می&zwnj;آورد و خستگی</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> از جانم می زداید. مثل همین برگه&zwnj;ای که چند دقیقه پیش به تصحیحش مبتلا بودم.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> یکی از شاگردان اندکی شیطان در مقابل سوالی که گویا جوابش را نمی&zwnj;دانسته</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> نوشته است:</span></p> <p dir="RTL"> </p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">روح پدرم شاد که می گفت به استاد</span></p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">فرزند مرا عشق بیاموز و دگر هیچ </span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/130" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div> https://www.bamyanpress.com/article196563.html https://www.bamyanpress.com/article196563.html 2014-01-20T10:50:51Z text/html fa zahra_hosianzade@yahoo.com (زهرا حسین زاده) <p>«معلم بازی» شیرین&zwnj;ترین تفریح کودکی&zwnj;هایم بود. چشم مادرم را که دور می&zwnj;یافتم <br class='autobr' /> گلیم برگ چنار کوچکم را از سالن جمع می&zwnj;کردم و می&zwnj;زدم به دل کوچه. به چشم <br class='autobr' /> برهم زدنی دختربچه&zwnj;های همقراغم را گرد می&zwnj;آوردم و در دنج&zwnj;ترین کنج با تباشیری <br class='autobr' /> که پدرخیاطم به من بخشیده بود روی پخسه های گلی - که آن روزها هنوز در <br class='autobr' /> گلشهر یافت می&zwnj;شدند- به نقاشی کشیدن می&zwnj;پرداختیم و یا بیان آنچه در چنته داشتم. <br class='autobr' /> خردک سوره&zwnj;هایی را که از بر بودم با صدای بلند می&zwnj;خواندم و (…)</p> - <a href="https://www.bamyanpress.com/rubrique42.html" rel="directory">وبلاگ نویس</a> <div class='rss_texte'><p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">«معلم بازی» شیرین&zwnj;ترین تفریح کودکی&zwnj;هایم بود. چشم مادرم را که دور می&zwnj;یافتم</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> گلیم برگ چنار کوچکم را از سالن جمع می&zwnj;کردم و می&zwnj;زدم به دل کوچه. به چشم</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> برهم زدنی دختربچه&zwnj;های همقراغم را گرد می&zwnj;آوردم و در دنج&zwnj;ترین کنج با تباشیری</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> که پدرخیاطم به من بخشیده بود روی پخسه های گلی - که آن روزها هنوز در</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> گلشهر یافت می&zwnj;شدند- به نقاشی کشیدن می&zwnj;پرداختیم و یا بیان آنچه در چنته داشتم.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> خردک سوره&zwnj;هایی را که از بر بودم با صدای بلند می&zwnj;خواندم و از بقیه می&zwnj;خواستم</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> پا به پایم به تکرار بنشینند و یا به بازگویی یکی از دهها اوسانه&zwnj;ای که از پدر</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> آموخته بودم. مقصد ساعتم تیر بودم.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">...و ناگهان سالها یکی یکی از برم گریختند و من شدم معلم ادبیات. همه چیز</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> تدریس را عاشقم الا طرح پرسش امتحانات و تصحیح اوراق را که این روزها به</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> رنجش دچارم هر چند شیرین&zwnj;کاری شاگردان گاهی مرا به وجد می&zwnj;آورد و خستگی</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> از جانم می زداید. مثل همین برگه&zwnj;ای که چند دقیقه پیش به تصحیحش مبتلا بودم.</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> یکی از شاگردان اندکی شیطان در مقابل سوالی که گویا جوابش را نمی&zwnj;دانسته</span></p> <p dir="RTL"><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;"> نوشته است:</span></p> <p dir="RTL"> </p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">روح پدرم شاد که می گفت به استاد</span></p> <p><span style="font-size: large; font-family: arial, helvetica, sans-serif;">فرزند مرا عشق بیاموز و دگر هیچ </span></p></div> <div class="hyperlien">آنلاین : <a href="http://kabotarechahi.persianblog.ir/post/130" class="spip_out">http://kabotarechahi.persianblog.ir...</a></div>